Zapewniamy lepszą biodostępność, łatwość użycia oraz bezpieczeństwo, dając lepsze wrażenia konsumentom

Aspekt technologiczny

Głównym problemem związanym ze stosowaniem peptydu BPC-157 w formie podstawowej był stopień jego uwalniania i wchłaniania z przewodu pokarmowego oraz wpływ temperatury na jego aktywność. Ze względu na wysokie stężenie jonów H+ w świetle żołądka, wytwarzany w nim sok żołądkowy ma wpływ na biodostępność substancji, poprzez zmniejszenie absorpcji danego składnika. Sok żołądkowy jest silnie kwasowy, jego wartość pH u zdrowego człowieka wynosi 1,2 ± 0,3. Jest mieszaniną wody, kwasu solnego, chlorku sodu i potasu, fosforanów, siarczanów, pepsyny, niewielkiej ilości lipazy, reniny oraz śluzu. Podczas aktywacji jednego ze składników, jakim jest pepsyna będąca fofoproteiną, dochodzi do odcięcia peptydu, który hamuje jej aktywację z udziałem kwasu solnego poprzez autokatalizę. Proces ten doprowadza do szybkiego rozpadu i obniżenia stabilności enzymu. Peptyd BPC-157 w podstawowej formie nie ma możliwości przejścia przez barierę żołądkową organizmu. Jego aktywność, stabilność i wchłanialność w tej formie są na poziomie, który uniemożliwia wprowadzenie go do centralnego krwiobiegu. Prowadzi to do braku uzyskania oczekiwanego efektu terapeutycznego. Peptyd w formie podstawowej musi dodatkowo zostać uwolniony przez złożoną matrycę organiczną, co w formie niezmodyfikowanej jest niemożliwe.

NL-BPC-157 TM

Struktura BPC-157

BPC-157 jest określeniem pentadekapeptydu, białka o 15 aminokwasach. Zgodnie z patentem BPC-157 odnosi się do „peptydów zawierających 8-15 reszt aminokwasowych o masie cząsteczkowej 900–1600 daltonów”. Jego struktura przedstawiona jest w postaci wzoru: [Zaa Pro Pro Pro Xaa Yaa Pro Ala](-) lub (2-)
Peptyd BPC-157 znajduje szerokie zastosowanie w suplementacji zawodowych sportowców, jak i osób aktywnych fizycznie. Dotychczas w środowisku występował w formie podaży podskórnej, iniekcyjnej. Próby podania peptydu w formie doustnej stanowiły problem związany z zachowaniem jego aktywności biologicznej w organizmie.

Typowy peptyd jest związkiem zbudowanym z aminokwasów, gdzie pomiędzy grupą aminową (-NH2) jednego aminokwasu a grupą karboksylową (-COOH) drugiego aminokwasu dochodzi do wytworzenia wiązania peptydowego. Dzięki modyfikacjom syntetycznym peptyd BPC-157 został sprowadzony do postaci analogu NL-BPC-157 TM, która jest związkiem o dużym potencjale aplikacyjnym, dzięki czemu możliwe jest jej podanie drogą per os (doustną).

Spektrum działania BPC-157

BPC-157 od dawna pomaga osobom aktywnym fizycznie i zawodowym sportowcom w procesach regeneracyjnych. Wykazując szerokie spektrum działania, można stwierdzić, że jest przeznaczony dla większej grupy odbiorców niż wspomniana wcześniej.

Jednym z przykładów może być wpływ BPC-157 na układ pokarmowy. W przypadku rekonwalescencji, po odbytych zabiegach chirurgicznych, szczególnie w przypadku śluzówki żołądka gdzie potrzebna jest regeneracja, niezbędna w normalnym funkcjonowaniu organizmu.

Pomaga w stabilizacji ciśnienia krwi, poprzez produkcje tlenku azotu oraz podczas zaburzeń hiperkaliemicznych spowodowanych zbyt wysokim stężeniem litu w organizmie.

Dodatkowo wpływa na aktywność neuroprzekaźników takich jak serotonina i dopamina, dzięki czemu może wykazywać działanie wspomagające w leczeniu stanów depresyjnych czy w dolegliwościach bólowych.

Wyniki badań wskazują również na zdolność BPC-157 do odwrócenia toksycznego działania leków z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) .

NL-EPITHALON TM

Struktura EPITHALON

Epithalon jest określeniem tetrapeptydu z aminokwasów o sekwencji Ala – Glu – Asp – Gly, posiadającego masę cząsteczkową 390,35 g/mol. Peptyd Epithalon znajduje szerokie zastosowanie w terapiach odmładzających i regeneracyjnych.

Epithalon pochodzi z Epithalamin (Epithalamine), naturalnie występującego w organizmie polipeptydu, który jest produkowany w szyszynki. Dotychczas w środowisku występował w formie podaży podskórnej, iniekcyjnej. Próby podania peptydu w formie doustnej stanowiły problem związany z zachowaniem jego aktywności biologicznej w organizmie.

Typowy peptyd jest związkiem zbudowanym z aminokwasów, gdzie pomiędzy grupą aminową (-NH2) jednego aminokwasu a grupą karboksylową (-COOH) drugiego aminokwasu dochodzi do wytworzenia wiązania peptydowego. Dzięki modyfikacjom syntetycznym peptyd Epithalon został sprowadzony do postaci analogu NL-EPITHALON TM, która jest związkiem o dużym potencjale aplikacyjnym, dzięki czemu możliwe jest jej podanie drogą per os (doustną).

Spektrum działania EPITHALON

Elongacja telomerów- spowolnienie procesów starzenia

Starzenie się organizmu to biologiczny oraz psychiczny proces polegający na stopniowym spadku aktywności komórek organizmu, spowolnieniu procesów regeneracyjnych, obniżeniu odporności na niekorzystne czynniki środowiskowe oraz zmniejszeniu się umiejętności adaptacyjnych organizmu do nowych warunków. Epithaoln indukuje ekspresję podjednostki katalitycznej, aktywność enzymatyczną telomerazy i elongację telomerów, co może być wynikiem reaktywacji genu telomerazy w komórkach somatycznych i wskazuje na możliwość przedłużenia życia populacji komórek i całego organizmu.

Neutralizacja wolnych rodników

Cytotoksyczność wtórna jest spowodowana przez wolne rodniki, które zaangażowane są w procesy starzenia. W organizmie, krążące wolne rodniki i antyoksydanty, muszą zostać zachowane w odpowiedniej równowadze. Nadmiar wolnych rodników powoduje m.in. miażdżycę, raka i przedwczesne starzenie się organizmu.

Epithalon wykazuje wpływ antyoksydacyjny, który pozwala na zachowanie bądź przywróceniu równowagi pomiędzy krążącymi, wolnymi rodnikami.

Tłumienie stanów zapalnych

Zapalanie jest naturalną odpowiedzią immunologiczną, która może zostać rozregulowana i nasilać się w szerokim spektrum chorób tj. reumatoidalnym zapaleniem stawów, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego a także zaburzeń w obszarze psychiatrycznym. Procesy zapalne są zależne od komunikacji międzykomórkowej pośredniczących cząstek biologicznych tj. cytokiny, białka C-reaktywnego i innych białek ostrej fazy.

Badania nad Epithalon wykazały działanie przeciwzapalne opierające się na regulacji poziomów reagentów w ostrej fazie zapalenia (składnik c3 dopełniacza, pre-albumina, białko C-reaktywne, alfa-orosomukosy).

Wpływ na wydzielanie melatoniny i rytmy okołodobowe

Z wiekiem nasze rytmy dobowe stają się zakłócone i mniej wyraźne, co zbiega się ze zmniejszonym wydzielaniem melatoniny i zmienionymi cyklami snu.

Epithalon stymuluje wieczorne wydzielanie melatoniny i przywraca rytm okołodobowy, który jest związany z uwalnianiem kortyzolu.

Wpływ na mózg

Zdrowy mózg jest podstawą dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Zespół złego wchłaniania może być przyczyną niedoborów składników odżywczych, które mogą skutkować takimi chorobami jak zaburzenia behawioralne, ADHD, autyzm, depresja, zaburzenia lękowe, schizofrenia oraz choroba Alzheimera, które eliminują osobę z prawidłowego funkcjonowania w życiu codziennym.

NL-GHK-CU TM

Struktura GHK-CU

GHK-CU jest określeniem tripeptydu z aminokwasów o sekwencji  glycyl-L-histidyl-L-lysine, posiadającego masę cząsteczkową 403,9242 g/mol. GHK-CU znajduje szerokie zastosowanie w kosmetologii z uwagi na swoje właściwości ochronne i regenracyjne.

Dotychczas w środowisku występował w formie podaży podskórnej, iniekcyjnej. Próby podania peptydu w formie doustnej stanowiły problem związany z zachowaniem jego aktywności biologicznej w organizmie.

Typowy peptyd jest związkiem zbudowanym z aminokwasów, gdzie pomiędzy grupą aminową (-NH2) jednego aminokwasu a grupą karboksylową (-COOH) drugiego aminokwasu dochodzi do wytworzenia wiązania peptydowego. Dzięki modyfikacjom syntetycznym peptyd GHK-CU został sprowadzony do postaci analogu NL-GHK-CU TM, która jest związkiem o dużym potencjale aplikacyjnym, dzięki czemu możliwe jest jej podanie drogą per os (doustną).

Spektrum działania GHK-CU

Naprawa procesów starzenia skóry

Stosowanie GHK-Cu spowodowało zwiększenie gęstości i grubości skóry, z równoczesnym zmniejszeniem jej wiotkości. Zauważono zmniejszenie drobnych linii i zmarszczek. Nastąpiła zwiększona produkcja kolagenu u 70% leczonych kobiet, poprawa nawilżenia skóry, znaczne wygładzenie skóry poprzez stymulację syntezy kolagenu, zwiększenie elastyczności skóry oraz znaczna poprawa kontrastu skóry oraz zwiększoną produkcję kolagenu I.

Aktywność gojenia się ran przez GHK-CU

Stosowanie GHK-CU, poprawia kurczenie się rany i tworzenie tkanki ziarnistej, a także zwiększa aktywność enzymów antyoksydacyjnych, pobudza wzrost naczyń krwionośnych oraz gojenie się niedokrwiennych, otwartych ran. Rany ponadto pod wpływem działania peptydu wykazywały szybsze gojenie się, obniżenie stężenia metaloproteinaz 2 i 9 oraz TNF-β będąca główną cytokiną zapalną.

Działania przeciwutleniające i przeciwzapalne

Dzięki działaniu GHK-Cu dochodzi do inaktywacji uszkadzających wolnych rodników jakimi są produkty uboczne peroksydacji lipidów, takie jak 4-hydroksynoneal, akroleina, dialdehyd malonowy i glioksal, chroniąc hodowane keratynocyty skóry przed promieniowaniem ultrafioletowym (UV). GHK-Cu zmniejszył uwalnianie żelaza z ferrytyny o 87%. Ferrytyna w osoczu krwi może przechowywać do 4500 atomów żelaza na cząsteczkę białka, co jest dobrze znanym katalizatorem peroksydacji lipidów — reakcji łańcuchowej, która wytwarza mnóstwo wolnych rodników, prowadzi do uszkodzenia DNA, białek i błony komórkowej. Zaburzenia metabolizmu żelaza przyczyniają się do wielu stanów patologicznych, w tym uszkodzenia mózgu i śmierci neuronów w różnych stanach neurologicznych. Żelazo uwalniane z ferrytyny może utworzyć kompleks Fe(2+)/Fe(3+) i rozpocząć łańcuchową reakcję utleniania lipidów.

Promowanie odrostu nerwów

GHK-Cu zwiększył produkcję czynnika wzrostu nerwów i neurotrofin NT-3 i NT-4, przyspieszył regenerację włókien nerwowych z odcinków nerwowych umieszczonych w rurce kolagenowej oraz zwiększył liczbę aksonów i proliferację komórek Schwanna.

Blokowanie efektów kortyzolu

Kortyzol hamuje procesy formacji tkanki kostnej oraz zaburza syntezę kolagenu, co negatywnie odbija się też na stanie tkanki łącznej. Kortyzol ma działanie immunosupresyjne, a wynika ono głównie z modulacji proporcji cytokin ramion układu odpornościowego Th1 i Th2, zmniejszając aktywność Th1, a zwiększając Th2.

Miejscowe steroidy, takie jak kortyzon, są często przepisywane w leczeniu stanów zapalnych skóry, mogą hamować gojenie się ran, a także powodować ścieńczenie skóry i inne defekty. Podobne działanie wykazuje GHK-Cu.